Querido

De geheime schrift heeft twee vertellers, elk in de eerste persoon. Welke invloed heeft dit op uw verhouding tot Roseanne McNulty en dokter Grene? Zou de roman net zo goed in de derde persoon verteld kunnen zijn?

Ten minste een van de vertellers van De geheime schrift is mogelijk een ‘onbetrouwbare verteller’. In een interview heeft Sebastian Barry gezegd dat ‘de ware onbetrouwbaarheid van alles wat opgeschreven is’ hem fascineert. Hoe beïnvloedt deze mogelijke onbetrouwbaarheid uw lezing van de roman?

Roseanne en dokter Grene worden nooit beschreven, aangezien we lezen vanuit hun perspectief. Hoe creëert Sebastian Barry toch een beeld van deze personages zonder de lezer rechtstreeks over hen te vertellen?

Welk personage komt naar uw mening beter uit de verf? Voelt u zich nauwer betrokken bij Roseanne of bij dokter Grene? Komt dit door hun verhaal of door hoe zij hun verhaal vertellen?

Het gebruik van een dagboek of memoires is een traditioneel medium voor verhalenvertellers. Kent u andere boeken waar dit is gebruikt? Hoe heeft Sebastian Barry deze techniek toch origineel gemaakt voor hedendaagse lezers? Doet het verhaal levendig aan, met name de historische delen?

Roseanne kan beschouwd worden als een personificatie van Ierland, aangezien haar geschiedenis het Ierland van de 20e eeuw omvat. Bent u van mening dat dit opzet is van Sebastian Barry? Zo ja, wat denkt u dat hij wil zeggen over hedendaags Ierland?

De roman onderzoekt het idee dat het opschrijven van je ervaringen je kan helpen het verleden te begrijpen. Heeft u zelf ooit een dagboek bijgehouden? Zo ja, had u het gevoel daar baat bij te hebben? Als u geen dagboek heeft bijgehouden, zou deze roman u dan motiveren om uw ervaringen vast te leggen?

De dramatische wending die het verhaal neemt aan het einde van het boek heeft zowel critici als juryleden verdeeld. Wat vindt u van het slot? Is het te melodramatisch of verbindt het alle losse einden van het verhaal juist op een bevredigende manier met elkaar?

De stijl van Sebastian Barry is zeer poëtisch en hij gebruikt kleurrijke metaforen en vergelijkingen. Kwam dit realistisch op u over, geuit door een personage als Roseanne? Waren er specifieke beschrijvingen die u bijzonder geslaagd vond, of ontroerend?

Er wordt in deze roman veelvuldig verwezen naar religieuze beelden zoals geslachte lammeren en ongerepte tranen. Welke invloed heeft dat op het effect van deze passages?

Sebastian Barry staat bekend als een chroniqueur van de geschiedenis van Ierland. Hij heeft gezegd dat hij probeert zijn ‘personages te redden van de koude handen van de geschiedenis en van de stiltes die bepaalde turbulente periodes omgeven’. Vindt u dat hij hierin geslaagd is met De geheime schrift?