Yolanda Entius De gelukkigen
De roman kent 13 hoofdpersonages. Elk personage heeft een eigen hoofdstuk. Uitzondering hierop zijn Rene en Sofie, zij hebben meerdere hoofdstukken. Wat zou hiervoor de reden kunnen zijn?
Alle personages worden vanuit de derde persoon geschreven, behalve René, bij hem maakt de schrijfster gebruik van de ik-vorm. Wat voor effect heeft dat op u, de lezer?
Lange tijd weten de ouders van de jongetjes niet welk jongetje bij het busongeluk de dood heeft gevonden. De lezer weet dat evenmin. Wat betekent dit voor uw betrokkenheid als lezer bij het lot van de ouders.
Wat zou u in dit geval liever hebben: dat u het lot in eigen handen had en er verantwoordelijk voor was, of dat het van buitenaf besloten werd?
Nogal wat echtelieden in deze roman zijn overspelig. Hoe realistisch is dit?
Hoe verhoudt het ‘ruil-thema’ zich tot het grote thema, dat van de lotsbeschikking?
Een van de kranten noemde De gelukkigen een streekroman. Bent u het eens met die kwalificatie?
Klik hier voor het interview met Yolanda Entius in Kunststof.